به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از وبدا، محمدمهدی زرشناس، متخصص داروسازی سنتی، گفت: برگ و بذر «بارهنگ» حاوی ترکیبات فعالی هستند که نقش مهمی در اثرات درمانی آن دارند.
وی افزود: یکی از مهمترین این ترکیبات، موسیلاژ است؛ مادهای ژلهای که با ایجاد لایهای محافظ روی مخاط بدن میتواند به کاهش تحریکات دستگاه گوارش و دستگاه تنفسی کمک کند. این ویژگی سبب میشود بارهنگ در کاهش خشکی و تحریک گلو و تسکین سرفههای خشک نقش حمایتی داشته باشد.
زرشناس ادامه داد: علاوه بر موسیلاژ، بارهنگ دارای گلیکوزیدهای ایریدوئیدی مانند آکوبین، همچنین فلاونوئیدها و ترکیبات فنولی است. این مواد به دلیل خاصیت آنتیاکسیدانی و ضدالتهابی، در کاهش التهاب، مهار برخی میکروارگانیسمها و کمک به ترمیم زخمهای پوستی مؤثر شناخته شدهاند.
وی تصریح کرد: مطالعات آزمایشگاهی و برخی تحقیقات بالینی نیز نشان دادهاند که عصاره و موسیلاژ بارهنگ میتوانند در تسریع روند ترمیم زخمهای سطحی و کاهش التهابهای پوستی نقش داشته باشند.
این متخصص داروسازی سنتی افزود: منابع طب سنتی ایرانی نیز از بارهنگ برای بند آوردن خونریزیهای خفیف، تسکین التهابها، کمک به بهبود زخمهای سطحی و کاهش سرفه استفاده شده است. ترکیبات موجود در این گیاه با ایجاد یک پوشش محافظ روی بافتها، میتوانند از تحریک بیشتر جلوگیری کرده و شرایط مناسبتری برای ترمیم فراهم کنند.
وی خاطر نشان کرد: با وجود این خواص، مصرف گیاهان دارویی باید آگاهانه و با احتیاط انجام شود. هرچند بارهنگ بهطور کلی گیاهی نسبتاً ایمن محسوب میشود، اما مصرف خودسرانه آن بهویژه در دوران بارداری و شیردهی یا در افراد مبتلا به بیماریهای زمینهای توصیه نمیشود. همچنین فرآوردههای گیاهی نباید جایگزین درمانهای پزشکی شوند و بهتر است مصرف آنها با نظر پزشک یا داروساز انجام گیرد.