مدیریت مصرف انرژی؛ اما سهم پرستاران از این سیاست چیست؟ | ایران مدلبز

یوسف رحیمی، نایب رئیس اول شورای‌عالی سازمان نظام پرستاری

سیاست دولت در مدیریت مصرف انرژی و کاهش ساعات فعالیت اداری، اقدامی در راستای مدیریت منابع و کاهش مصرف انرژی است و می‌توان ضرورت آن را در شرایط موجود کشور درک کرد.

اما در این میان، یک پرسش جدی و اساسی درباره پرستاران مطرح است:

آیا پرستاری که به دلیل ماهیت شغل خود امکان کاهش ساعات خدمت را ندارد، نباید از جبران متناسب با این تفاوت برخوردار باشد؟

کارکنان اداری می‌توانند متناسب با سیاست‌های جدید، ساعات حضور خود را کاهش دهند؛ اما بیمارستان تعطیل‌بردار نیست.و مراکز درمانی باید شبانه‌روز فعال باشند.

پرستار نمی‌تواند ساعت خدمت خود را با ساعت اداری تنظیم کند.

او همچنان در شب، روزهای تعطیل، ایام نوروز، مناسبت‌ها و شرایط بحرانی در کنار بیمار حضور دارد و در بسیاری از مواقع، علاوه بر ساعات موظف، ناچار به انجام ساعت‌های بیشتری از خدمت است.

بنابراین موضوع فقط «ساعت کار» نیست؛ موضوع تفاوت ماهیت کار و میزان مسئولیت و فشاری است که بر دوش نیروی انسانی قرار دارد.

وقتی سیاستی برای کاهش ساعات فعالیت اداری با هدف مدیریت مصرف انرژی اجرا می‌شود، طبیعی است که وضعیت کارکنانی که به دلیل ضرورت ارائه خدمات حیاتی، امکان استفاده از این کاهش ساعات را ندارند نیز مورد توجه قرار گیرد.

اما آیا در مقابل، می‌توان انتظار داشت که این تفاوت بزرگ در ساعات و شرایط خدمت، در نظام پرداخت و جبران خدمت نیز نادیده گرفته شود؟

پرستار، شغلی معمولی با ساعت کاری معمولی نیست.

پرستاری شغلی است که با جان انسان‌ها، مسئولیت مستمر، کار شبانه، تعطیلات، شرایط بحرانی و حضور ۲۴ساعته در نظام سلامت گره خورده است.

اگر امروز از مدیریت مصرف انرژی سخن می‌گوییم، باید همزمان از مدیریت سرمایه انسانی نظام سلامت نیز سخن بگوییم.

پرستاران سال‌هاست که هزینه استمرار ۲۴ساعته خدمات سلامت را با وقت، توان و زندگی شخصی خود پرداخت کرده‌اند.

اکنون پرسش جامعه پرستاری این است:

آیا وقت آن نرسیده است که «فوق‌العاده خاص» را به این شغل خاص اختصاص دهیم؟

شغلی که ۲۴ساعته است، مسئولیتش با جان انسان‌هاست، تعطیلی ندارد و در سخت‌ترین شرایط در خط مقدم نظام سلامت می‌ایستد، شایسته جبران خدمتی متناسب با همین ویژگی‌های خاص است.

مطالبه پرستاران، برخورداری از امتیاز اضافی بدون دلیل نیست؛ مطالبه آنان، به رسمیت شناختن تفاوت واقعی شغل پرستاری با مشاغل اداری و انعکاس این تفاوت در نظام جبران خدمت است.

وقت آن است که در کنار سیاست‌های مدیریت مصرف انرژی، یک بار دیگر درباره ارزش واقعی ساعت کار و مسئولیت پرستاران بیندیشیم.

پرستار نمی‌تواند ساعت خدمتش را کاهش دهد؛ آیا وقت آن نرسیده است که جبران خدمتش را افزایش دهیم؟

پرستاران پای کشور و مردم خود ایستاده اند و خواهند ایستاد