مجامع ملی و استانی؛ ظرفیتی برای هم‌افزایی و تقویت نظام پرستاری | ایران مدلبز

کورش نادری، رئیس هیئت‌مدیره نظام پرستاری آبادان

تشکیل مجامع ملی و استانی نظام پرستاری را می‌توان یکی از گام‌های مهم برای تقویت ارتباط، هماهنگی و هم‌افزایی میان هیئت‌مدیره‌های نظام پرستاری در سراسر کشور دانست؛ ظرفیتی که در صورت استفاده صحیح، می‌تواند در سال‌های آینده نقش مؤثری در ارتقای حرفه پرستاری و تقویت سازمان صنفی ایفا کند.

ایده تشکیل چنین مجمعی، پیش از آنکه در قالب یک ساختار رسمی مطرح شود، به‌صورت تجربی در میان هیئت‌مدیره‌های نظام پرستاری استان خوزستان شکل گرفته بود. هیئت‌مدیره‌های این استان از دوره چهارم سازمان، به‌صورت غیررسمی اقدام به تشکیل مجمع هیئت‌مدیره‌های استان کردند و با برگزاری جلسات فصلی و میزبانی شهرستان‌های مختلف، زمینه برای افزایش تعامل، هماهنگی و همدلی میان هیئت‌مدیره‌ها فراهم شد.

تداوم این جلسات نشان داد که بسیاری از مسائل و چالش‌های هیئت‌مدیره‌های نظام پرستاری، با وجود تفاوت‌های منطقه‌ای، ابعاد مشترکی دارند و می‌توان از طریق گفت‌وگو، تبادل تجربه و استفاده از ظرفیت جمعی، برای آنها راهکارهای مؤثرتری پیدا کرد.

در دو جلسه اخیر این مجمع که در شهرهای آبادان و دزفول برگزار شد، دکتر احمد نجاتیان، رئیس‌کل سازمان نظام پرستاری نیز حضور داشتند. در نهایت، حاصل این تجربه، ارائه پیشنهاد مکتوب هیئت‌مدیره‌های استان خوزستان برای رسمیت بخشیدن به این فرایند از سوی شورای‌عالی نظام پرستاری بود. شورای‌عالی نیز با استقبال از این پیشنهاد و با توجه به ظرفیت موجود در هیئت‌مدیره‌های سراسر کشور، تشکیل مجامع ملی و استانی نظام پرستاری را به تصویب رساند.

از تجربه محلی تا یک ظرفیت ملی

تجربه خوزستان نشان می‌دهد که یک ایده صنفی می‌تواند از دل یک نیاز واقعی و تجربه میدانی شکل بگیرد و در صورت حمایت و پیگیری، به یک ظرفیت ملی تبدیل شود.

مجامع استانی می‌توانند محلی برای جمع شدن تجربه‌های پراکنده، شنیدن دیدگاه‌های مختلف و تبدیل مسائل مشترک به مطالبات و راهکارهای منسجم باشند. یکی از مهم‌ترین مزیت‌های این ساختار، انتقال تجربه و کاهش آزمون و خطا میان هیئت‌مدیره‌هاست. هر هیئت‌مدیره در طول فعالیت خود با مسائل و تجربیات مختلفی مواجه می‌شود و به اشتراک گذاشتن این تجربیات می‌تواند از تکرار مسیرهای طی‌شده جلوگیری کند.

از سوی دیگر، حضور هیئت‌مدیره‌ها در کنار یکدیگر، شناخت دقیق‌تری از ظرفیت‌ها، مسائل و مشکلات شهرستان‌های مختلف ایجاد می‌کند و زمینه را برای شناسایی مسائل منطقه‌ای و پیگیری هماهنگ‌تر آنها فراهم می‌سازد.

یکی دیگر از ظرفیت‌های مهم مجامع استانی، افزایش قدرت پیگیری مطالبات از طریق هم‌افزایی است. مطالبه‌ای که با شناخت مشترک از مسئله و با همراهی چند هیئت‌مدیره مطرح شود، می‌تواند منسجم‌تر و هدفمندتر پیگیری شود.

مجمع استانی؛ محل گفت‌وگو و حل مسئله

موفقیت این ساختار صرفاً به تشکیل جلسات وابسته نیست؛ مهم‌تر از آن، نحوه استفاده از ظرفیت مجامع است.

مجمع استانی نباید به ساختاری موازی با هیئت‌مدیره‌ها یا سازمان نظام پرستاری تبدیل شود، بلکه باید در تسهیل ارتباط، ایجاد هماهنگی، انتقال تجربه، شناسایی مسائل مشترک و تقویت پیگیری‌های جمعی نقش‌آفرینی کند.

اگر جلسات صرفاً به طرح مسائل محدود شوند و خروجی مشخصی نداشته باشند، بخش مهمی از ظرفیت مجمع از دست خواهد رفت. در مقابل، برگزاری جلسات با دستورکار مشخص، اولویت‌بندی مسائل، تعیین مسئولیت برای پیگیری موضوعات و بررسی نتایج اقدامات در جلسات بعدی، می‌تواند مجامع را از یک نشست دوره‌ای به سازوکاری مؤثر برای حل مسئله تبدیل کند.

در کنار این موضوع، حفظ استقلال و هویت هیئت‌مدیره‌ها نیز اهمیت دارد. هدف از تشکیل مجامع این نیست که همه هیئت‌مدیره‌ها یکسان عمل کنند؛ بلکه قرار است تجربه‌ها، توانمندی‌ها و دیدگاه‌های متفاوت آنها در کنار یکدیگر قرار گیرد و از این تفاوت‌ها برای رسیدن به راهکارهای بهتر استفاده شود.

یک فرصت برای آینده نظام پرستاری

بی‌تردید، ظرفیت مجامع استانی به این موارد محدود نمی‌شود. ایجاد شبکه ارتباطی میان هیئت‌مدیره‌ها، انتقال تجربه‌های موفق، شناسایی ظرفیت‌های تخصصی، کمک به حل مسائل منطقه‌ای و فراهم کردن زمینه اقدامات مشترک، تنها بخشی از کارکردهای این ساختار است.

اما نکته مهم این است که قانونمند شدن مجامع استانی پایان مسیر نیست؛ بلکه آغاز یک فرصت جدید است.

اکنون که این ظرفیت در ساختار رسمی نظام پرستاری کشور پیش‌بینی شده است، میزان موفقیت آن به نحوه استفاده هیئت‌مدیره‌ها و مسئولان سازمان از این فرصت بستگی دارد. هر اندازه این مجامع از گفت‌وگوهای صرفاً تشریفاتی فاصله گرفته و به سمت حل مسئله، هم‌افزایی و پیگیری هدفمند حرکت کنند، آثار و دستاوردهای آنها نیز ملموس‌تر خواهد بود.

مجامع استانی می‌توانند به حلقه‌ای مؤثر میان هیئت‌مدیره‌های نظام پرستاری و سازمان تبدیل شوند؛ حلقه‌ای که از یک سو مسائل و مطالبات مناطق مختلف را منسجم‌تر منتقل کند و از سوی دیگر، زمینه انتقال تجربه و ظرفیت‌های سازمان به استان‌ها و شهرستان‌ها را فراهم سازد.

تجربه خوزستان نشان داد که یک ایده می‌تواند از دل همکاری و نیاز واقعی هیئت‌مدیره‌ها شکل بگیرد و با حمایت و پیگیری، به یک ساختار رسمی در سطح ملی تبدیل شود. اکنون مهم آن است که از این ظرفیت به‌درستی استفاده شود تا مجامع ملی و استانی نظام پرستاری، نه صرفاً یک عنوان در ساختار سازمانی، بلکه بستری مؤثر برای همدلی، هم‌افزایی، حل مسئله، پیگیری مطالبات و تعالی حرفه پرستاری باشند.