چرا تعداد متقاضیان تعویض مفصل زانو رو به افزایش است؟

البته باید بین افزایش متقاضیان تعویض مفصل زانو و افزایش تعداد افرادی که در نهایت جراحی می‌شوند تفاوت قائل شد. هر فردی که برای تعویض مفصل به پزشک مراجعه می‌کند، لزوماً کاندید جراحی نیست. تصمیم برای انجام عمل پس از معاینه، بررسی تصاویر زانو، شدت درد، میزان محدودیت حرکتی و پاسخ بیمار به درمان‌های غیرجراحی گرفته می‌شود.

داده‌های بین‌المللی نیز افزایش استفاده از جراحی تعویض مفصل را نشان می‌دهند. به‌عنوان مثال، گزارش رجیستری تعویض مفصل آمریکا نشان می‌دهد میانگین تعداد تعویض کامل اولیه زانو انجام‌شده توسط جراحان ثبت‌شده از ۵۶ مورد در سال ۲۰۲۲ به حدود ۶۵ مورد در سال ۲۰۲۳ افزایش یافته است. البته این آمار به‌تنهایی نشان‌دهنده نرخ جراحی در کل جمعیت نیست، اما یکی از نشانه‌های افزایش حجم این جراحی محسوب می‌شود.

اما چه عواملی باعث شده‌اند افراد بیشتری درباره تعویض مفصل زانو با پزشک مشورت کنند؟

افزایش سن جمعیت و بیشتر شدن آرتروز شدید زانو

یکی از مهم‌ترین دلایل افزایش متقاضیان تعویض مفصل زانو، افزایش تعداد افراد سالمند است. با افزایش سن احتمال فرسایش غضروف مفصل و ابتلا به آرتروز بیشتر می‌شود.

غضروف سالم سطح استخوان‌های مفصل را می‌پوشاند و به حرکت نرم زانو کمک می‌کند. با پیشرفت آرتروز، این غضروف به‌تدریج آسیب می‌بیند و بیمار ممکن است با درد، خشکی، تورم، کاهش دامنه حرکتی و حتی تغییر شکل زانو مواجه شود.

در مراحل اولیه معمولاً درمان‌هایی مانند ورزش درمانی، کاهش وزن، فیزیوتراپی، اصلاح فعالیت‌ها و در صورت نیاز دارو یا تزریق مورد استفاده قرار می‌گیرند. اما وقتی تخریب مفصل پیشرفته شود و درد به‌طور جدی فعالیت‌های روزمره را محدود کند، تعویض مفصل می‌تواند یکی از گزینه‌های درمان باشد.

راهنمای NICE نیز توصیه می‌کند زمانی که درد، خشکی یا کاهش عملکرد ناشی از آرتروز به شکل قابل توجهی کیفیت زندگی بیمار را مختل کرده و درمان‌های غیرجراحی مؤثر نبوده یا برای بیمار مناسب نباشند، بررسی امکان تعویض مفصل می‌تواند مطرح شود.

افزایش اضافه وزن و فشار بیشتر بر زانو

شیوع اضافه وزن و چاقی نیز در افزایش مشکلات مفصل زانو نقش دارد. زانو یکی از مهم‌ترین مفاصل تحمل‌کننده وزن بدن است و هنگام راه رفتن، بالا رفتن از پله یا بلند شدن از صندلی نیروی قابل توجهی را تحمل می‌کند. افزایش وزن می‌تواند میزان فشار واردشده بر مفصل را بیشتر کرده و در افرادی که مستعد آرتروز هستند، روند آسیب مفصل را تشدید کند.

البته اضافه وزن تنها علت آرتروز زانو نیست. سن، ژنتیک، آسیب‌های قبلی زانو، وضعیت استخوان‌ها، فعالیت‌های شغلی و عوامل متعدد دیگری نیز می‌توانند در ایجاد یا پیشرفت آرتروز نقش داشته باشند.

کاهش وزن در افراد دارای اضافه وزن می‌تواند فشار واردشده بر زانو را کمتر کند؛ اما وقتی مفصل به مرحله تخریب شدید رسیده باشد، کاهش وزن نمی‌تواند غضروف ازبین‌رفته را دوباره ایجاد کند. در چنین شرایطی ممکن است پزشک سایر گزینه‌های درمانی از جمله تعویض مفصل را بررسی کند.

بیماران دیگر نمی‌خواهند درد شدید زانو را بخشی از سالمندی بدانند

در گذشته بسیاری از افراد درد زانو را بخشی طبیعی و اجتناب‌ناپذیر از بالا رفتن سن می‌دانستند و ممکن بود سال‌ها با محدودیت حرکتی شدید زندگی کنند.

امروزه نگرش بیماران تغییر کرده است. بسیاری از افراد حتی در دهه‌های ششم، هفتم و هشتم زندگی می‌خواهند استقلال خود را حفظ کنند، پیاده‌روی کنند، سفر بروند و فعالیت‌های عادی روزانه را بدون درد شدید انجام دهند.

فرض کنید فردی به دلیل زانودرد برای خرید روزانه، بالا رفتن از چند پله یا حتی بلند شدن از صندلی نیاز به کمک دیگران پیدا کرده است. برای چنین فردی مسئله فقط «درد زانو» نیست؛ بلکه استقلال و کیفیت زندگی او تحت تأثیر قرار گرفته است.

همین افزایش انتظار از کیفیت زندگی باعث شده افراد بیشتری به جای تحمل طولانی‌مدت درد، درباره روش‌های درمان قطعی‌تر با پزشک مشورت کنند.

آگاهی بیشتر مردم درباره تعویض مفصل زانو

دسترسی گسترده‌تر به اطلاعات پزشکی نیز یکی از دلایل افزایش مراجعه بیماران است. امروزه بسیاری از افراد پیش از مراجعه به جراح ارتوپد درباره موضوعاتی مانند:

• میزان موفقیت تعویض مفصل زانو
• طول عمر پروتز زانو
• مدت زمان بهبودی بعد از عمل
• راه رفتن پس از تعویض مفصل
• فیزیوتراپی بعد از جراحی
• درد بعد از عمل
• عوارض احتمالی تعویض مفصل

تحقیق می‌کنند.

از طرف دیگر، تجربه دوستان، اعضای خانواده یا سایر بیمارانی که جراحی موفقی داشته‌اند نیز می‌تواند ترس افراد را نسبت به عمل کمتر کند. این مسئله الزاماً به معنای افزایش غیرضروری جراحی نیست؛ بلکه باعث شده بیمارانی که سال‌ها درد خود را تحمل می‌کردند، زودتر برای ارزیابی تخصصی مراجعه کنند.

دوام مناسب پروتزهای زانو

یکی دیگر از عواملی که می‌تواند بر تصمیم بیماران و پزشکان تأثیر بگذارد، اطلاعات بیشتر درباره دوام پروتزهای زانو است. یک مرور سیستماتیک و متاآنالیز منتشرشده در Lancet که داده‌های رجیستری نزدیک به ۳۰۰ هزار تعویض کامل زانو را بررسی کرده بود، نشان داد حدود ۸۲ درصد پروتزهای تعویض کامل زانو پس از ۲۵ سال همچنان بدون نیاز به تعویض مجدد باقی مانده بودند. البته دوام پروتز در هر فرد به عواملی مانند سن، وزن، میزان فعالیت، نوع پروتز، کیفیت استخوان و سایر شرایط بستگی دارد.

چنین داده‌هایی باعث شده نگاه به تعویض مفصل نسبت به چند دهه گذشته تغییر کند و برخی بیماران با اطمینان بیشتری درباره مزایا و محدودیت‌های آن با جراح مشورت کنند.

پیشرفت مراقبت‌های جراحی و کنترل درد

افزایش تقاضا برای تعویض مفصل زانو را نباید فقط به خود تکنیک جراحی نسبت داد. بخش مهمی از پیشرفت‌ها مربوط به مراقبت‌های قبل، حین و بعد از جراحی است.

برنامه‌ریزی دقیق‌تر پیش از عمل، بهبود طراحی پروتزها، روش‌های بهتر کنترل خونریزی، استفاده از ترکیبی از روش‌های کنترل درد، شروع زودهنگام حرکت و توانبخشی هدفمند باعث شده‌اند روند جراحی و نقاهت برای بسیاری از بیماران قابل مدیریت‌تر شود.

برای مثال، داده‌های رجیستری آمریکا نشان می‌دهند متوسط مدت بستری بیماران پس از تعویض کامل اولیه زانو از حدود ۲٫۹ روز در سال ۲۰۱۲ به حدود ۱٫۱ روز در سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ کاهش یافته است.

البته استفاده از فناوری‌های جدید الزاماً به این معنا نیست که هر روش جدید برای همه بیماران نتیجه بهتری دارد. انتخاب تکنیک جراحی باید براساس وضعیت مفصل و تشخیص جراح انجام شود.

رضایت مناسب بسیاری از بیماران پس از تعویض مفصل زانو

نتایج مناسب این عمل در بسیاری از بیماران نیز می‌تواند یکی دیگر از دلایل افزایش استقبال از جراحی باشد. هدف اصلی تعویض مفصل، کاهش درد و بهبود عملکرد بیمار است. یک مطالعه منتشرشده در سال ۲۰۲۵ روی بیش از ۱۷۰۰ بیمار گزارش کرد که حدود ۹۰ درصد بیماران از نتیجه تعویض کامل زانو رضایت داشته‌اند.

با این حال، این عدد به معنای تضمین نتیجه برای تمام بیماران نیست. برخی افراد ممکن است پس از جراحی همچنان مقداری درد، محدودیت حرکتی یا نارضایتی داشته باشند.

نتیجه عمل به عواملی مانند شدت آسیب مفصل، سلامت عمومی بیمار، انتظارات بیمار، مهارت جراح، وضعیت عضلات، انجام توانبخشی و رعایت مراقبت‌های بعد از عمل بستگی دارد.

به همین دلیل، هدف از تعویض مفصل نباید ایجاد یک «زانوی کاملاً جدید و بدون هیچ محدودیتی» تلقی شود؛ بلکه هدف اصلی کاهش درد و بهبود توانایی انجام فعالیت‌های روزمره است.

آیا افراد جوان‌تر هم تعویض مفصل زانو انجام می‌دهند؟

اگرچه تعویض مفصل بیشتر در سنین بالاتر انجام می‌شود، سن به‌تنهایی معیار تصمیم‌گیری برای این جراحی نیست. داده‌های رجیستری آمریکا میانگین سن بیماران تعویض کامل زانو را حدود ۶۷ سال گزارش کرده‌اند؛ بااین‌حال بیماران جوان‌تر و مسن‌تر نیز ممکن است در صورت وجود تخریب شدید مفصل تحت این جراحی قرار بگیرند.

در بیماران جوان‌تر تصمیم‌گیری معمولاً با دقت بیشتری انجام می‌شود؛ زیرا انتظار می‌رود فرد مدت بیشتری با پروتز زندگی کند و احتمال نیاز به جراحی مجدد در طول عمر او بیشتر باشد.

بنابراین سؤال اصلی این نیست که بیمار دقیقاً چند سال دارد، بلکه باید مشخص شود شدت آسیب مفصل چقدر است و زانودرد تا چه اندازه زندگی او را مختل کرده است.

چه زمانی باید تعویض مفصل زانو را جدی‌تر بررسی کرد؟

صرف وجود زانودرد به معنای نیاز به جراحی نیست. بسیاری از بیماران می‌توانند سال‌ها با درمان‌های غیرجراحی علائم خود را کنترل کنند.اما اگر چند مورد از شرایط زیر وجود داشته باشد، بهتر است امکان تعویض مفصل به شکل جدی‌تر توسط جراح ارتوپد بررسی شود:

• درد شدید و مداوم زانو
• درد هنگام راه رفتن یا فعالیت‌های ساده روزمره
• درد شبانه یا درد هنگام استراحت
• دشواری در بالا رفتن از پله
• مشکل در بلند شدن از صندلی
• کاهش قابل توجه دامنه حرکتی زانو
• تغییر شکل زانو
• وابستگی به دیگران برای انجام فعالیت‌های معمول
• عدم بهبود کافی با درمان‌های غیرجراحی

وجود این علائم به‌تنهایی به معنای قطعی بودن جراحی نیست. تصمیم نهایی باید براساس معاینه بالینی، تصاویر پزشکی و شرایط عمومی بیمار گرفته شود.

آیا تعویض مفصل زانو بدون عارضه است؟

خیر. افزایش تعداد متقاضیان نباید این تصور را ایجاد کند که تعویض مفصل یک جراحی ساده و بدون ریسک است.مانند هر عمل جراحی دیگری، احتمال بروز عوارضی مانند عفونت، تشکیل لخته خون، خشکی مفصل یا مشکلات مربوط به پروتز وجود دارد. به همین دلیل ارزیابی وضعیت بیمار پیش از جراحی و رعایت دستورالعمل‌های بعد از عمل اهمیت زیادی دارد. منابع آموزشی آکادمی جراحان ارتوپدی آمریکا نیز عفونت و لخته خون را از عوارض مهمی می‌دانند که باید پس از تعویض مفصل مورد توجه قرار گیرند.

بااین‌حال، وجود این ریسک‌ها به معنی نامناسب بودن جراحی نیست؛ بلکه بیمار باید با آگاهی از مزایا و عوارض احتمالی و پس از ارزیابی دقیق پزشک تصمیم بگیرد.

آیا هر فرد مبتلا به زانودرد به تعویض مفصل نیاز دارد؟

خیر. تعویض مفصل زانو معمولاً آخرین مرحله درمان آرتروز شدید است، نه اولین انتخاب برای زانودرد.در بسیاری از افراد می‌توان با ورزش درمانی، کاهش وزن، اصلاح فعالیت‌ها، فیزیوتراپی، دارو و سایر درمان‌های توصیه‌شده توسط پزشک، درد و محدودیت حرکتی را کنترل کرد.

اما زمانی که آسیب مفصل شدید شده، درد کیفیت زندگی بیمار را به شکل قابل توجهی کاهش داده و درمان‌های غیرجراحی نتیجه مناسبی ایجاد نکرده‌اند، بررسی امکان تعویض مفصل می‌تواند منطقی باشد.

جمع‌بندی

افزایش مراجعه برای تعویض مفصل زانو تنها یک دلیل ندارد. افزایش سن جمعیت، شیوع آرتروز و اضافه وزن، آگاهی بیشتر بیماران، انتظار بالاتر افراد از کیفیت زندگی، دوام مناسب بسیاری از پروتزها، پیشرفت مراقبت‌های جراحی و تجربه مثبت بسیاری از بیماران در کنار یکدیگر باعث شده‌اند افراد بیشتری درباره این درمان با متخصص ارتوپدی مشورت کنند.

با این حال، بیشتر شدن متقاضیان به معنای مناسب بودن جراحی برای تمام افراد مبتلا به زانودرد نیست. مهم‌ترین مسئله انتخاب درست بیمار است.

اگر درد زانو به حدی رسیده که راه رفتن، بالا رفتن از پله، خواب یا فعالیت‌های روزانه را مختل کرده و روش‌های غیرجراحی دیگر تأثیر کافی ندارند، ارزیابی توسط جراح ارتوپد می‌تواند مشخص کند آیا تعویض مفصل زانو گزینه مناسبی برای بیمار است یا بهتر است درمان‌های دیگری ادامه پیدا کنند.