خبرگزاری مهر، گروه استانها-محمدرضا بهرامیصفت: دفاع مقدس ما، تنها در عملیاتهای «کربلا» و «والفجر» عراق خلاصه نمیشود، جنگ ۴۰ روزه ایران و با آمریکای جنایتکار و رژیم کودکش صهیونیستی نماد دیگری از جنگ تحمیلی و دفاع مقدس جمهوری اسلامی ایران در است، همان روزهای نخستین که دشمن با تصور فروپاشی یکهفتهای، تمام قد به کشور تاخته بود، بودند مردانی که دفاع از وطن و ایستادگی در راه حق را معنا کردند؛ روزهایی که با موشکهای بومی و تولید کشور مقابل به اصطلاح بزرگترین ارتش دنیا صفآرایی کردند.
در این ۴۰ روز پرالتهاب، بسیاری از رزمندگان و مدافعان کشور، بینام و نشان در سنگرها ماندند. شهیدانی که شاید نامشان کمتر به گوش برسد، اما ستونهای استواری بودند که مانع از ورود دشمن به کشور شدند. آنها مظلومانه پر کشیدند، چرا که صدای فریادشان در آن روزهای سیاه، زیر موشکباران دشمن مدفون شد. آنها در غربتی عمیق، با خون خود سنگرها را حفظ کردند.
ایمان قوی و احترام به والدین؛ رمز و راز محبوبیت شهید رضا ظفرمند
منیره یارمطاقلو همسر شهید «رضا ظفرمند» در گفتوگو با خبرنگار مهر با گرامیداشت یاد و خاطره این شهید والامقام، اظهار کرد: شهید ظفرمند متولد ۱۴ مردادماه سال ۱۳۷۱ در شهر همدان بود و با وجود جوانی، ایمانی قوی و ارادتی قلبی به نظام مقدس جمهوری اسلامی و ولایتفقیه داشت؛ ایمانی که مسیر زندگیاش را به سمت شهادت هموار کرد.
همسر شهید ظفرمند با اشاره به نحوه شهادت این سرباز فداکار در شهر سنندج گفت: به گفته شاهدان عینی در زمان حمله دشمن، شهید ظفرمند به محض شنیدن صدای اولین موشک، بهجای اینکه به فکر سلامت خود باشد، بیدرنگ و با سرعت به سمت آسایشگاه سربازان رفته تا آنها را از ساختمان خارج کند.
وی افزود: او توانست با فداکاری، جان همرزمانش را نجات دهد، اما در حالی که خودش قصد خروج از ساختمان را داشت به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
«علیرضا» یادگاری که پدر را ندید
یارمطاقلو تصریح کرد: شهید ظفرمند ارادت عمیقی به خانواده داشت و با وجود مشغله کاری زیاد، تمام وقت فراغتش را صرف همراهی با همسر و فرزندانش میکرد و فرزند دوم ما به نام «علیرضا»، ۷۰ روز پس از شهادت پدر به دنیا آمد و هرگز گرمای آغوش پدر را حس نکرد.
وی با اشاره به خصوصیات اخلاقی شهید ظفرمند گفت: او از خردسالی روحیه خدمت به مردم داشت و به گفته پدر و مادرش، همواره در پی گرهگشایی از کار دیگران بود.
همسر شهید ظفرمند ادامه داد: شهید ظفرمند به عموی شهید خود «محمد کریم یارمطاقلو» که در عملیات کربلای ۵ به شهادت رسیده بود، علاقه ویژهای داشت و به همین دلیل نام پسر اولمان را «محمد کریم» گذاشت تا یاد و نام عموی شهیدش زنده بماند.
وی در بخش دیگری از صحبتهای خود با بیان اینکه آخرین مکالمه شهید با پسر بزرگمان، توصیهای مبنی بر مراقبت از مادر و خودش بوده است، تأکید کرد: مطمئناً اگر امروز این شهید بزرگوار در میان ما بود، از ما میخواست که به وظایف خود نسبت به کشور عمل کنیم و در راه حفظ ارزشهای انقلاب ثابتقدم باشیم.
مسئولان پاسدار خون شهدا باشند
یارمطاقلو در پایان خاطرنشان کرد: از مسئولان تقاضا داریم که همواره ادامهدهنده راه پرنور شهیدان باشند و با خدمت صادقانه، پاسدار خون کسانی باشند که برای امنیت و آسایش این مرز و بوم، از جان شیرین خود گذشتند.
گفتنی است؛ رضا و امثال او زیادی رفتند تا امنیت، در این سرزمین بماند. همسر شهید ظفرمند و همه همسران شهدا امروز راوی همان حقیقتی است که نباید در غبار زمان فراموش شود. این گزارش تنها سطوری کوچک از کتاب قطور ایثار شهدای ما است؛ شهدایی که مظلومانه پر کشیدند تا یک وجب از این خاک به تاراج نرود. حالا نوبت همه ما مردم ایران است؛ نه فقط برای نوشتن، که برای عمل کردن به همان وظیفهای که شهید ظفرمند در آخرین پیامش به آن اشاره کرد. اگر «علیرضا» امروز به امید فردایی بهتر رشد میکند، مسئولیت سنگین حفظ آن فردا، بر شانههای تکتک مردمی است که مدیون خون شهدا هستند.