به گزارش خبرنگار مهر به نقل از هلث دی نیوز، محققان گزارش دادند که به رغم مطالعات قبلی که ارتباط آشکاری را نشان می داد، ورزشکاران مرد جوان و علاقه مندان به تناسب اندام احتمال بیشتری برای ابتلا به فیبریلاسیون دهلیزی ندارند.
«مارسل بالین» محقق ارشد در دانشگاه اوپسالا در سوئد، گفت: «مطالعه ما نشان میدهد که دلایل خوبی برای کمرنگ کردن این پیام وجود دارد که گاهی اوقات فراگیر شده است، که سطوح بالای تناسب اندام یا شرکت در مسابقات پرورش اندام، خطر بزرگی برای سلامت قلبی عروقی افراد به همراه دارد.»
او در یک بیانیه خبری گفت: «خطر فیبریلاسیون دهلیزی مطمئناً صفر نیست، اما همانطور که گفته شد، مزایای آن به طور قابل توجهی بیشتر است.»
برای مطالعه جدید، محققان داده های بیش از ۱ میلیون مرد جوان سوئدی را که بین سال های ۱۹۷۲ تا ۱۹۹۵ از داده های خدمات ملی جمع آوری شده بود، تجزیه و تحلیل کردند.
محققان دریافتند به طور کلی، نتایج اولیه نشان داد مردانی که بالاترین سطح تناسب اندام را داشتند، در مقایسه با مردانی که کمترین تناسب اندام را داشتند، در معرض خطر بیشتر فیبریلاسیون دهلیزی بودند.
به گفته محققان تا سن ۴۰ سالگی، این خطر بالاتر فیبریلاسیون دهلیزی بر فواید مثبت قلبی ناشی از تناسب اندام برتری داشت. از سن ۴۵ سالگی، فواید آن بیشتر از خطرات آن بود.
اما محققان سپس با بررسی حدود نیم میلیون مردی که برای خدمت سربازی دعوت شده بودند و خواهر و برادر داشتند، موضوع را یک قدم فراتر بردند.
بالین میگوید: «برادر و خواهرها تقریباً نیمی از ژنهایشان مشترک است، اما تا حدودی عوامل اجتماعی-اقتصادی، عوامل محیطی، محیط اولیه کودکی و عوامل رفتاری نیز در آنها تاثیر می گذارد. این عوامل می توانند بر سطح تناسب اندام و خطر ابتلا به بیماری های مختلف از جمله بیماری های قلبی عروقی تأثیر بگذارند.»
در مقایسه خواهر و برادر، ارتباط بین تناسب اندام و فیبریلاسیون دهلیزی به طور قابل توجهی ضعیف تر شد.
محققان به این نتیجه رسیدند که ارتباط بین تناسب اندام و فیبریلاسیون دهلیزی که در مطالعات قبلی یافت شده است، احتمالا حداقل تا حدی توسط عوامل مشترکی که خواهر و برادر دارند توضیح داده می شود.
او گفت: «از دیدگاه مادام العمر، یافته ها نشان می دهد که مزایای سطوح بالای تناسب اندام بر خطرات آن بیشتر است.»