وابستگی کودک و نوجوان‌تان به موبایل و بازی های آنلاین را با «ممنوعیت» درمان نکنید! | ایران مدلبز

به گزارش بهداشت نیوز، دکتر منصوره نصیریانی در سومین کنگره بین‌المللی و پنجمین کنگره ملی اعتیاد و رفتارهای پرخطر که به میزبانی یزد در حال برگزاریست، با اشاره به افزایش دغدغه خانواده‌ها درباره وابستگی کودکان و نوجوانان به موبایل، اینترنت و بازی‌های آنلاین، اظهار کرد: در سال‌های اخیر، وابستگی به ابزارهای الکترونیک به یکی از دغدغه‌های جدی خانواده‌ها تبدیل شده است.

 

وی افزود: استفاده از تلفن همراه، اینترنت یا بازی‌های رایانه‌ای زمانی می‌تواند به یک رفتار اعتیادگونه تبدیل شود که بر عملکرد طبیعی فرد اثر بگذارد؛ به‌گونه‌ای که افت تحصیلی، کاهش ارتباط عاطفی با اعضای خانواده و افزایش انزوا را به دنبال داشته باشد.

 

این روانپزشک با تأکید بر این که صرف استفاده زیاد از موبایل به معنای اعتیاد نیست، تصریح کرد: آنچه اهمیت دارد، تأثیر این رفتار بر زندگی روزمره فرد است. اگر استفاده از ابزارهای دیجیتال باعث اختلال در تحصیل، روابط خانوادگی، فعالیت‌های اجتماعی یا سایر جنبه‌های زندگی شود، باید این مسئله جدی گرفته شود.

 

نصیریانی ادامه داد: خانواده‌ها در چنین شرایطی نباید تنها به حذف تلفن همراه یا ممنوع کردن بازی‌ها اکتفا کنند، بلکه لازم است علت مشغولیت کودک یا نوجوان به بازی‌های رایانه‌ای و جذابیت فضای مجازی برای او شناسایی شود.

 

وی گفت: باید بدانیم کودک یا نوجوان چه نیازی را از طریق بازی یا حضور مداوم در فضای مجازی برطرف می‌کند و سپس متناسب با این نیاز، مداخلات مناسب و به‌موقع انجام دهیم.

 

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی یزد با تأکید بر اهمیت ایجاد جایگزین‌های سالم افزود: فعالیت‌های ورزشی، هنری، تفریحی و اجتماعی زمانی می‌توانند جایگزین مناسبی برای فضای مجازی باشند که متناسب با علاقه و ویژگی‌های کودک و نوجوان انتخاب شوند و برای او لذت‌بخش باشند.

 

وی همچنین تعیین قوانین خانوادگی برای استفاده از تلفن همراه و مشخص کردن زمان استفاده از گوشی و بازی‌های رایانه‌ای را ضروری دانست و خاطرنشان کرد: این قوانین باید روشن، قابل اجرا و متناسب با سن کودک باشند و والدین نیز در اجرای آنها الگوی مناسبی برای فرزندان خود باشند.

 

به نقل از وبدا یزد در روز پنجشنبه ۱۲ شهریور، دکتر نصیریانی در پایان تأکید کرد: در مواجهه با وابستگی به فضای مجازی، هدف، حذف فناوری از زندگی کودکان و نوجوانان نیست، بلکه باید به آنها کمک کنیم استفاده از این ابزارها را مدیریت کنند و در صورت مشاهده نشانه‌های اختلال در عملکرد، خانواده‌ها از کمک مشاوران و روانپزشکان بهره بگیرند.