به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ایفدانا، نقی شهابی مجد، با اشاره به اقدامات مؤثر و نتایج ملموس انجامشده برای ساماندهی زنجیره تأمین دارو و ملزومات پزشکی ، گفت: خوشبختانه با تدبیر وزیر بهداشت، رئیس سازمان غذا و دارو و معاونت توسعه وزارت بهداشت، در سال ۱۴۰۴ گامهای بلندی در جهت کاهش بدهی دانشگاههای علوم پزشکی برداشته شده است؛ بهطوریکه حدود ۸ همت به صورت نقدی و حدود ۱۷ همت در قالب تسویه از طریق اوراق و انتقال سهام به شرکتهای دارویی و همچنین حدود ۱۲ همت به بخش ملزومات پزشکی اختصاص یافته است.
وی با بیان اینکه این مساعدتها زمینهساز کاهش قابلتوجه تعهدات مالی شده است، افزود: بنا بر بررسیهای کارشناسی، پس از این پرداختها، مانده بدهی دانشگاهها به شرکتهای دارویی حدود ۲۰ همت و به بخش ملزومات پزشکی حدود ۵۰ همت برآورد میشود که با بهرهگیری هوشمندانه از ظرفیتهای قانونی، به ویژه ماده ۹۶ ضوابط اجرایی قانون بودجه ۱۴۰۵، مسیر روشنی برای کاهش تدریجی و پایدار این بدهیها ترسیم شده است. بر اساس این ماده قانونی، درآمد حاصل از فروش دارو و ملزومات پزشکی در دانشگاهها میبایست صرفاً به تسویه فاکتورهای خرید همین اقلام اختصاص یابد که این مهم، شفافیت و انضباط مالی را در زنجیره تأمین سلامت تضمین میکند.
شهابی مجد با تأکید بر نقش کلیدی مدیریت محلی در بهینهسازی تخصیص منابع پیشنهاد داد: حضور معاونین غذا و داروی دانشگاهها بهعنوان اعضای ثابت در کمیتههای تخصیص اعتبارات، میتواند به مدیریت هوشمندتر منابع و نظارت مؤثرتر بر بازار دارو منجر شود. این رویکرد، ضامن حفظ جایگاه دارو بهعنوان سرمایهای ملی و پیشگیری از انحراف منابع در مسیرهای غیرتخصصی خواهد بود.
وی در ادامه بر ضرورت تفکیک دقیق و کارشناسانه بودجههای توسعه و پشتیبانیِ اختصاصیافته به فراوردههای سلامت، بهویژه دارو و تجهیزات پزشکی، در چارچوب سیاستهای کلان و یکپارچه وزارت بهداشت تأکید و تصریح کرد: این رویکرد نهتنها به معنای خروج از ساختار وزارتخانه نیست، بلکه گامی هوشمندانه برای تمرکز هرچه بیشتر منابع بر مأموریتهای نظارتی و حاکمیتی سازمان در راستای اهداف عالیه نظام سلامت است.
شهابی مجد افزود: تجربه دهههای گذشته نشان داده که هرگاه نگاه تخصصی و راهبردی به بودجه دارو حاکم بوده، شاهد ثبات و پویایی در نظام سلامت بودهایم. امروز نیز با عزمی راسخ در پی آن هستیم تا سازمان غذا و دارو با بهرهمندی از ساختاری چابک و منابعی متناسب با رسالت سنگین خود، نقشی آفرینندهتر و تأثیرگذارتر در صحنه سلامت کشور ایفا کند.

