به گزارش خبرنگار مهر، اختلال «پیکا» یا «هرزهخواری»، یکی از اختلالات خوردن است که با مصرف مداوم مواد غیرخوراکی و فاقد ارزش غذایی شناخته میشود.
این رفتار زمانی به عنوان اختلال در نظر گرفته میشود که حداقل یک ماه ادامه داشته باشد و با سن رشد یا هنجارهای فرهنگی فرد سازگار نباشد.
پیکا در گروههایی مانند کودکان، زنان باردار و افراد دارای برخی اختلالات جسمی یا روانی شیوع بیشتری دارد.
پیامدهای این اختلال میتواند شامل مشکلات گوارشی، کمخونی، مسمومیت و عفونت باشد.
بررسی پیکا به درک بهتر علل، الگوهای بروز و پیامدهای سلامت آن کمک میکند.
میزان شیوع هرزه خواری
شیوع اختلال پیکا در جمعیتهای مختلف متفاوت است و به عواملی مانند سن، وضعیت تغذیهای، بارداری و وجود اختلالات زمینهای بستگی دارد.
به دلیل پنهان ماندن رفتار در بسیاری از افراد، آمار دقیق شیوع مشخص نیست، اما مطالعات نشان میدهد که این اختلال در برخی گروهها به طور قابلتوجهی شایعتر از جمعیت عمومی است.
کودکان خردسال؛ به ویژه در سنین پیش دبستانی که رفتارهای دهانی شایعتر است.
زنان باردار؛ به خصوص در صورت وجود کمبود آهن یا سایر ریزمغذیها.
افراد مبتلا به کمخونی فقر آهن؛ که ارتباط شناختهشدهای با برخی انواع پیکا دارد.
افراد دارای ناتوانیهای رشدی یا اوتیسم؛ که شیوع پیکا در آنها بالاتر از جمعیت عمومی است.
درمان هرزه خواری
درمان پیکا یا هرزهخواری به شناسایی علت زمینهای، نوع ماده مصرفی و شدت اختلال بستگی دارد و معمولاً ترکیبی از روشهای پزشکی، تغذیهای و روانشناختی است.
هدف درمان کاهش رفتار خوردن مواد غیرخوراکی، پیشگیری از عوارض جسمی و بهبود سلامت روان فرد است.
روشهای درمان
دارودرمانی
در موارد خاص همراه با اختلالات روانپزشکی، برای کاهش وسواس یا رفتارهای تکانشی
اصلاح کمبودهای تغذیهای
تجویز مکمل آهن، روی یا سایر ریزمغذیها در صورت وجود کمبود
درمان پزشکی عوارض جسمی
مدیریت مسمومیت، انسداد روده یا عفونتهای ناشی از مصرف مواد غیرخوراکی
مداخلات روانشناختی
رفتاردرمانی شناختی، آموزش مهارتهای مقابلهای و مدیریت وسوسه
آموزش والدین و مراقبان
نظارت بر رفتار کودک و ایجاد محیط امن بدون دسترسی به مواد غیرخوراکی