روایت گام به گام مسیری مشترک در عرصه های زندگی شخصی و حرفه ای | ایران مدلبز

دکتر مجتبی لطفی متولد سال ۱۳۶۲ در مشهد و اصالتاً اهل جنوب خراسان است. این استاد جوان تخصص کودکان و فوق تخصص غدد کودکان را طی سال‌های ۹۰ تا ۹۷در دانشگاه‌های علوم پزشکی مشهد و شهید بهشتی تهران گذرانده و پس از خدمت در دانشگاه‌های تربت جام و بیرجند، از سال ۹۸ به عنوان عضو هیأت علمی در دانشگاه علوم پزشکی مشهد مشغول به کار شده است. دکتر لطفی هم‌اکنون مسئول فنی بیمارستان اکبر و رئیس هیات مدیره کلینیک ویژه بیمارستان است و ۲۸ مقاله علمی منتشر کرده است. همسر ایشان دکتر مهرناز نظری راد نیز متولد ۱۳۷۰ در زاهدان و اصالتاً اهل بیرجند است. وی در سال ۹۷ فارغ‌التحصیل شد و دوره طرح پزشکی عمومی را در نیشابور گذراند. با ورود به تخصص کودکان در دانشگاه علوم پزشکی مشهد، موفق شد در آزمون بورد تخصصی رتبه ششم کشوری را کسب کند و هم‌اکنون به عنوان هیأت علمی تمام وقت در بیمارستان اکبر فعالیت می‌کند.

نگاه به سه حوزه کلیدی دانشگاه: آموزش، پژوهش و درمان

دکتر لطفی با علاقه‌ای ویژه به حوزه آموزش می‌گوید: خوشبختانه در بیمارستان اکبر راندهای استاژری  بخش غدد جداگانه برگزار شده و همچنین در بیمارستان اکبر مورنینگهای استاژری هم از سایر مورنینگها  جداشدند تا کیفیت آموزش بالاتر رود. در کنار آموزش، پژوهش هم بخشی از وظایف ماست و هر سال باید مقاله برای پایان‌نامه‌ها و طرح‌های دانشجویان ارائه کنیم. درمان نیز شامل ویزیت بخش و درمانگاه‌هاست و حضور مستمر در کلینیک‌ها به بیماران کمک می‌کند.

دکتر نظری راد نیز بر اهمیت تعادل بین سه حوزه تأکید می‌کند: من به هر سه حوزه علاقمندم، اما به آموزش و درمان بیشتر علاقه دارم. پژوهش هم با انجام هفت مقاله و شش طرح در حال تکمیل است، برخی از آنها مشترک با دکتر لطفی است.

چالش‌ها و راهکارها در محیط دانشگاه

زوج هیأت علمی، افزایش ظرفیت دانشجویان و محدودیت زیرساخت‌ها را یکی از مهم‌ترین چالش‌ها می‌دانند. دکتر لطفی توضیح می‌دهد: تعداد زیاد دانشجو با امکانات محدود، کیفیت آموزش را کاهش می‌دهد. اگرچه همکاران در بخش آموزش و پروژه‌های EDC تلاش می‌کنند، اما رشد تعداد دانشجویان بدون زیرساخت کافی، بازدهی آموزشی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

دکتر نظری راد به محدودیت‌های والدینی اشاره می‌کند: با توجه به اینکه دوقلو دارم، اگر محیطی برای نگهداری فرزندان در بیمارستان وجود داشت، با خیال راحت می‌توانستیم به بیماران رسیدگی کنیم و دغدغه کمتری داشتیم.

پرداخت دیرهنگام کارانه‌ها نیز از دیگر نگرانی‌هاست که هر دو بر اثرگذاری آن بر انگیزه اساتید تأکید دارند.

شاخصه‌های استاد موفق از نگاه آن‌ها

دکتر لطفی معتقد است: یک استاد موفق باید تعهد و دغدغه واقعی برای آموزش و درمان داشته باشد. کیفیت آموزش و اثرگذاری بر دانشجویان بسیار مهم است. استاد صرفاً نباید وقتش را پر کند، بلکه باید مطمئن شود دانشجو مطلبی یاد گرفته است.

دکتر نظری راد اضافه می‌کند: استاد موفق کسی است که با احساس مسئولیت و علاقه به آموزش، رفتار خود را به دانشجویان منتقل کند. مشاهده رفتار استاد، الگوی دانشجو می‌شود و یاد می‌گیرد چگونه در آینده مسئولیت‌پذیر باشد.

نقش خانواده در مسیر پیشرفت

دکتر لطفی از پدر و مادرش که پزشک و پرستار بودند و همچنین حمایت برادرانش یاد می‌کند و می‌گوید: بدون حمایت خانواده، پیشرفت امکان‌پذیر نبود.

دکتر نظری راد نیز خانواده‌اش را پشتوانه اصلی خود می‌داند: تمام حمایت‌های مادر پرستار و پدر که مدرس بازنشسته اند به من کمک کرد تا با تمرکز و انگیزه مسیر تخصص و هیأت علمی را ادامه دهم.

زندگی شخصی و اوقات فراغت

با وجود مشغله زیاد، هر دو سعی می‌کنند زمان‌هایی را به خانواده اختصاص دهند و دکتر نظری راد بیشتر اوقات فراغت خود را با فرزندان دوقلو سپری می‌کند.