به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ایفدانا، مهدی پیرصالحی، با تشریح معیارهای ارزیابی کمبود دارو در کشور اظهار کرد: نظام دارویی ایران بر پایه نام ژنریک استوار است؛ بنابراین اگر یک برند خاص در بازار موجود نباشد اما همان دارو با نام ژنریک یا از سوی تولیدکننده دیگری در دسترس باشد، از نظر سازمان غذا و دارو کمبود دارویی محسوب نمیشود.
وی با اشاره به ساختار سبد دارویی کشور افزود: در حال حاضر حدود ۳۰۰۰ مولکول دارویی در کشور وجود دارد که نزدیک به ۲۰۰۰ مولکول آن جزو داروهای پُرمصرف هستند. از میان این اقلام، حدود ۸۰۰ قلم در فهرست داروهای اساسی و حیاتی قرار دارند و تمرکز اصلی سازمان غذا و دارو بر تأمین پایدار این داروها است.
رئیس سازمان غذا و دارو با اشاره به روند بهبود وضعیت تأمین دارو گفت: تعداد کمبود داروهای اساسی و حیاتی که در سال ۱۴۰۱ به ۳۴۱ قلم رسیده بود، اکنون به طور میانگین به ۶۵ قلم کاهش یافته است. این شاخص ماه گذشته نیز به ۴۳ قلم رسید که نشاندهنده بهبود مدیریت ذخایر، برنامهریزی مؤثرتر و تقویت فرآیند تأمین دارو در کشور است.
پیرصالحی درباره آمارها و ارقام بزرگی که گاهی درباره کمبود دارو در فضای رسانهای مطرح میشود، توضیح داد: این ارقام بیانگر وضعیت موجود نیست، بلکه برآوردهای سهماهه سازمان از احتمال بروز کمبود در آینده است. این پیشبینیها با هدف هشدار به دستگاههای مسئول و تأمینکنندگان منابع مالی انجام میشود تا منابع مورد نیاز بهموقع تأمین شده و از بروز کمبود جلوگیری شود. خوشبختانه این پیشبینیها محقق نشده و تعداد اقلام پیشبینیشده نیز اکنون به کمتر از ۵۰۰ قلم کاهش یافته است.
وی با اشاره به برخی برداشتهای نادرست درباره کمبود دارو اظهار کرد: در برخی موارد، موضوع مطرحشده به نبود یک برند خاص خارجی مربوط میشود، در حالی که همان دارو با تولید داخل، تولید سایر کشورها یا با مواد اولیه معتبر در بازار موجود است. در چنین شرایطی، نبود یک برند مشخص به معنای کمبود دارو در کشور نیست.
رئیس سازمان غذا و دارو، یکی دیگر از عوامل بروز برخی گزارشهای مربوط به کمبود دارو را مشکلات مالی مراکز درمانی عنوان کرد و افزود: برخی بیمارستانها به دلیل بدهیهای انباشته که در مواردی بیش از یک تا دو سال ادامه داشته است، در تأمین دارو از شرکتهای توزیعکننده با محدودیت مواجه میشوند. این در حالی است که همان دارو در شبکه رسمی تأمین و توزیع کشور موجود است و این موضوع به معنای کمبود دارو در سطح ملی نیست.