ایران حقیقت را فریاد می‌زند، غرب از آن می‌گریزد | ایران مدلبز

به گزارش خبرنگار مهر، حجت‌الاسلام یاسر باقری در خطبه‌های این هفته نماز جمعه جعفرآباد اظهار کرد: یکی از مهم‌ترین رویدادهای چند روز اخیر، نشست اعضای سازمان ملل در نیویورک بود.

وی با تقدیر از مواضع قاطع رئیس‌جمهور در این نشست افزود: لازم است از رئیس‌جمهور محترم به‌دلیل مطالب و مواضعی که با قاطعیت مطرح کردند، تقدیر کنیم. مطمئن باشید آن سخنانی که مطرح شد و آن تصاویری که نشان داده شد، از جمله تصاویر شهدای بی‌گناه و تصویر رهبر شهیدمان، باب میل دشمنان ما نبود.

امام جمعه جعفرآباد خطاب به رئیس‌جمهور تصریح کرد: می‌خواهم به دکتر پزشکیان عرض کنم که هم ملت ایران شایسته چنین ادبیات و گفتمانی از سر عزت بود و هم دشمنان ما لایق چنین تبیین‌هایی بودند که به تحقیر و رسوایی آن‌ها منجر شد.

ادبیات ما باید از سر قدرت و عزت باشد

وی تأکید کرد: هیچ‌گاه نباید در مقابل دشمن از خود ضعف نشان دهیم. ادبیات ما باید از سر قدرت و عزت باشد. ضعف و اشک ما هیچ‌وقت دل دشمنان را به رحم نخواهد آورد، بلکه آن‌ها را جسورتر و طغیانگرتر می‌کند؛ چنان‌که آب کباب باعث نمی‌شود ذغال گداخته خاموش شود، بلکه آن را شعله‌ورتر می‌کند:

حجت الاسلام باقری در ادامه با اشاره به رفتار هیئت‌های دیپلماتیک در نشست سازمان ملل ادامه داد: امروز در سازمان ملل، وقتی ترامپ سخنرانی کرد، اعضای هیئت ایرانی صحن را ترک کردند و وقتی رئیس‌جمهور ایران صحبت کرد، اعضای هیئت آمریکایی و اسرائیلی و برخی از نوکران آن‌ها صحن سازمان ملل را ترک کردند.

وی افزود: حالا می‌خواهیم یک مقایسه روانشناختی بین این دو ترک کردن صحن داشته باشیم. درست است که این ترک کردن‌ها ظاهری یکسان دارد، ولی علت، مبنا و منشأ متفاوتی دارند. ترک کردن ایرانیان ریشه در اصالت اخلاقی و اعتراض دیپلماتیک دارد، ولی ترک کردن هیئت آمریکایی و اسرائیلی ریشه در اضطراب وجودی دارد.

امام جمعه جعفرآباد خاطرنشان کرد: منشأ ترک صحن از سوی هیئت ایرانی، اعتراض به عادی‌سازی جنایت است. هدف از این کار، فرار از گفت‌وگو نیست؛ در واقع هیئت ایرانی اعتبار آن جلسه را از بین می‌برد. آن‌ها می‌گویند اگر ما اینجا بنشینیم، یعنی حضور شما را در این سازمان ملل به‌عنوان رفتاری عادی و مشروع پذیرفته‌ایم؛ اما چون شما متهم به جنایت و تروریسم هستید، نشستن در کنار شما خود نوعی تأیید ضمنی است. پس با ترک صحن، این نشست را از حالت دیپلماسی رسمی به حالت محل جنایت تغییر می‌دهیم.

وی در پایان گفت: ولی منشأ ترک صحن از سوی هیئت‌های غربی، گریز از تلخی حقیقتی است که خودشان بانی آن هستند. هدف از این کار، اعتراض به سخن نیست، بلکه ناگفته ماندن حقیقت است. هیئت ایرانی صحن را ترک می‌کند تا حقیقت را فریاد بزند، اما هیئت‌های غربی صحن را ترک می‌کنند تا حقیقت را نشنوند. ایران با خروج خود، لکه ننگ جنایتی را که بر پیشانی جنایتکاران نشسته است نشان می‌دهد و هیئت غربی با خروج خود، سعی می‌کند از دیدن سایه جنایتش که در آینه کلام ایرانیان مطرح می‌شود، فرار کند.