امروز : شنبه, ۴ مهر , ۱۴۰۵
- تثبیت افزایش حقوق اعضای هیئتعلمی و بررسی فوقالعاده خاص کارکنان بالینی نظام سلامت
- استرس و مشکلات مالی چگونه میتوانند قلب را فرسوده کنند؟
- لیپ موتور، استارتاپ ۱۰ سالهای از ابرخودروساز صد ساله جلو زد
- فاصله درآمد پرستاران با هزینههای زندگی هر روز بیشتر میشود
- استامینوفن کدئین هم در داروخانهها کمیاب شد؛ «دیگر مثل قبل نیست که دارو بهوفور تولید و توزیع شود»
- قیمت جدید واکسن آنفلوآنزا اعلام شد
- قیمت جدید واکسن آنفلوآنزا اعلام شد
- روز گرامیداشت سرباز وطن مبارک باد
- اندازه دور کمر، روش دقیق اندازهگیری وزن اضافی ناسالم است
- چند حرکت ساده برای تقویت شکم و تحریک دستگاه گوارش
- داروی لاغری میخورید؟ مراقب کمبود این مواد مغذی باشید
- کیفیت رژیم غذایی یا کاهش کالری؛ کدام برای لاغری اهمیت بیشتری دارد
- تناسب اندام وابسته به سن نیست
- ساعت های هوشمند کالری سوزی را بیش از حد تخمین می زنند
- رموز یک شام لاغرکننده
- فیروزگر در مسیر هزار تختخوابی شدن؛ طلب ۱۱۰۰ میلیاردی از بیمهها
- حدود ۵ میلیون نفر در کشور پزشک خانواده دارند
- بازار لوازم یدکی یاسوج زیر فشار گرانی؛صنف از نظارت میگوید،صمت ازتعامل
پیام پروژه جدید مازراتی، برای خودروسازی ایران چیست؟
ماجرای بازگشت مازراتی به بازار، یک سؤال مهم برای صنعت خودروی ایران ایجاد میکند. گزارشها حاکی از آن است که این خودروساز ایتالیایی برای توسعه دو خودروی برقی جدید، به سراغ هوآوی و جک رفته است؛ هوآوی فناوریهای کابین هوشمند، رانندگی خودکار و قوای محرکه برقی را تأمین میکند و جک نیز مهندسی و تولید را بر عهده میگیرد.
دلیل این همکاری، فقط دسترسی به فناوری نیست؛ اقتصاد تولید هم در میان است. مازراتی در سال ۲۰۲۵ کمتر از ۸ هزار دستگاه خودرو فروخته و حدود ۱۹۸ میلیون یورو زیان عملیاتی تعدیلشده داشته است. در چنین شرایطی، توسعه مستقل یک پلتفرم و مجموعه فناوریهای جدید میتواند هزینهای سنگین باشد.
اما این مدل همکاری یک سؤال جدی برای ایران ایجاد میکند: چرا شرکتهای ایرانی که سالها با خودروسازان چینی، از جمله جک، همکاری داشتهاند، کمتر به سمت توسعه مشترک محصول و انتقال توان مهندسی حرکت کردهاند؟
پاسخ را باید در مجموعهای از عوامل جستوجو کرد؛ از ساختار کمرقابت بازار و پایین بودن انگیزه برای سرمایهگذاری بلندمدت، تا تحریمها، محدودیتهای تأمین مالی و دشواری دسترسی به بازارهای صادراتی. برای یک خودروساز چینی، مسئله فقط اندازه بازار ایران نیست؛ مهم این است که آیا میتواند از ایران به بازارهای دیگر هم دسترسی پیدا کند و سرمایه و فناوری خود را با ریسک قابلقبول وارد و خارج کند.
بنابراین، داشتن شریک چینی بهتنهایی برای تبدیل ایران به پایگاه توسعه محصول و صادرات کافی نیست. سؤال اصلی این است: چه چیزی باید در ایران تغییر کند تا سرمایهگذار خارجی، ایران را نه فقط بازار فروش، بلکه محل سرمایهگذاری و تولید صادراتمحور ببیند؟
- دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط روابط عمومی ایران مدلبز منتشر خواهد شد.
- پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا و خلاف قوانین جمهوری اسلامی باشد منتشر نخواهد شد.
- لازم به یادآوری است که آی پی شخص نظر دهنده ثبت می شود و کلیه مسئولیت های حقوقی نظرات بر عهده شخص نظر بوده و قابل پیگیری قضایی می باشد که در صورت هر گونه شکایت مسئولیت بر عهده شخص نظر دهنده خواهد بود.
- پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.